(nie)normalnie tak

1tej nocy oczy były otwarte

– przetrenowałaś się
– chcesz mnie znowu pouczać?
– a sama potrafisz wiedzieć?
– a wiedza musi dawać pewność?
– nawet, jeśli wydaje Ci się, że się uda, to się uda
– nie znasz moich marzeń
– znam każdą Twoją myśl, znamy się od lat
– ale to ja podejmuję decyzje
– nie idzie to w stronę dobrego, bo cienie nie dają Ci zapomnieć
– chciałbyś wiedzieć lepiej
– chciałbym wiedzieć, kiedy oprzytomniejesz, co z Twoimi snami, gdzie teraz odpoczywasz i za kogo umierasz?

rozmył się obraz i głos i cała reszta wokół, nie na wszystkie pytania są odpowiedzi, jeszcze nie

… przywołując spokój

* z wystawy, bo cząstką świata jestem

Ten wpis został opublikowany w kategorii Blog. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.